“…อาจารย์ต้องการ นศ. ช่วยผลิตผลงานส่งงานประชุมวิชาการนานาชาติ และงานประชุมวิชาการของคณะฯ เป็นปัญหาเชิง clustering + classification และ data เป็น data ขนาดมหาศาลเท่าที่อยากจะดึงมาทำ

คุณสมบัติ: เขียนโปรแกรมได้ เรียนรู้ภาษาโปรแกรมอื่นได้ เช่น python เพื่อแกะ หรือปรับใช้ code ที่มีอยู่แล้วได้ ภาษาอังกฤษโอเค อ่านและวิจารณ์บทความเพื่อสืบหาความรู้ใหม่ๆ ด้วยตนเอง มีเวลาทุ่มเทให้กับงานนี้ เพราะต้องหามรุ่งหามค่ำ โดยเฉพาะช่วงใกล้ deadline…”

พี่เอ๋ ก็ฟอร์มทีมทันที มีคุณรสกร รวมถึงมีผมเป็นหนึ่งในนั้นด้วยครับ งานนี้น่าทำตรงที่มันมีประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติ (เวอร์ไปไหมครับ เรื่องที่เกี่ยวกับสุขภาพ จะโดนใจผมมาก เพราะผมเสียพี่ชาย และแม่ไป จากสาเหตุของโรคภัยไข้เจ็บ) และเป็นโอกาสทองที่จะได้ make my hand dirty เสียที กับการทำงานในเชิงเหมืองข้อมูล (Data Mining) ซึ่งในตอนที่เรียนนั้น จับต้องไม่ได้ แม้ตัวอย่างที่อาจารย์สอน จะชัดเจนเพียงใดก็ตาม ผมจึงไม่ค่อยรู้สึกสนุก หรือท้าทายอะไร

• python <– เคยเีขียนตอนเรียน ป.ตรี ในวิชา UNiX Tools
• ภาษาอังกฤษ <– จะเอาตัวรอดได้ไหม
• หามรุ่งหามค่ำ <– อันนี้ มันคือชีวิตผมเลย

พรุ่งนี้แล้วครับ ที่จะเข้าไปคุยกับอาจารย์ อาจารย์นัดไว้ บ่ายโมงครึ่ง Go/No Go เดี๋ยวพรุ่งนี้รู้กันครับ

* เนื้อหาอีเมลมีการตัดทอนออกไป โดยใช้วิจารณญาณของผมครับ